Po pierwsze w filtrowaniu ścieków, gdzie sfermentowane nieczystości pochodzenia biologicznego są kluczowym źródłem do wytwarzania energii. W rezultacie udaje się zrównoważyć naloty ściekowe, zaś oczyszczalnia wcale nie musi wyzyskiwać innych źródeł napięcia. Osady ściekowe są produktami ubocznymi, zachodzącymi w wyniku mechanizmu filtrowania ścieków. Fermentacja odbywa się w osobnej komorze, gdzie substancja organiczna ulega biodegradacji przy udziale bakterii metanowych. Dzięki temu uzyskuje się właśnie biogaz. Po drugie – na wysypiskach odpadków komunalnych (biogaz określany jest gazem wysypiskowym). Z nich trafia łatwo do atmosfery, tworząc w niej szkodliwe zmiany, np. unicestwiając warstwę ozonową naszej planety. Niesłychanie istotne jest, żeby go „wyławiać”, ponieważ za obfite stężenie metanu zmieszanego z powietrzem jest niepokojące i – po prostu – grozi wybuchem. Optymalnym zabiegiem na rozwiązanie owego kłopotu jest odgazowanie składowiska odpadów. Można to uczynić na dwa sposoby: biernie i aktywnie. W pierwszej sytuacji pełną masę odpadową trzeba przewiercić na na całej powierzchni, zaś w otworach przymocować rury dziurkowane, poprzez które będzie przemieszczał się biogaz. Zakończeniami rur są pochodnie do spalania biogazu. Niebezpieczeństwo jest faktycznie wykluczane, aczkolwiek ten sposób posiada jeden wielki defekt: gazu wydzielającego się ze składowiska niestety nie można za pomocą żadnej metody zużytkować. Pochodnie służą do 100% jego spalenia. Dlatego efektywniejszą metodą jest aktywne odgazowanie, które polega na tym, że biogaz jest ostrożnie zasysany przez segment ssąco – regulacyjno – pompujący. Nieprzepuszczalność składowiska nieczystości opiera się na dwóch warstwach: rekultywacyjnej oraz glinowo – piaskowej. Gospodarstwa wiejskie także stosują metody wsparte na biogazie (biogazownie rolnicze), który powstaje przykładowo z pozostałości po produkcji agrarnej lub odchodów zwierząt gospodarskich.
Oprócz eliminacji oddawania do atmosfery substancji trujących, atutów ze stosowania biogazu jest co najmniej parę. Biogaz kwalifikuje się do Odnawialnych Źródeł Energii, dlatego im więcej odbiorców będzie z niego korzystało, tym skromniejsze będzie zapotrzebowanie na kopalne surowce energetyczne (podczas ich palenia wyodrębniają się toksyczne związki). Jego właściwością jest kształtowanie jakości obornika (powstaje tzw. poferment, inaczej przefermentowana gnojowica, która posiada mniejszą ilość „niebezpiecznych” bakterii i jest wolna od chwastów), skłonność do utrzymania stabilizacji humusu w ziemi oraz eliminacja patogenów (w efekcie higienizacji). Co istotne, za sprawą biogazu, spada o blisko 80% intensywność odorów, zaś wody powierzchniowe oraz gruntowe udaje się w znacznym stopniu „uchronić” od zabrudzeń.
Wybudowanie instalacji biogazowej najlepiej polecić firmie, która posiada bogate doświadczenie i przydatne uprawnienia. W Toruniu prym wiedzie Wagra, która świadczy takie usługi, jak: planowanie instalacji gazowych, ich budowę, instalację i dozór, rekultywację terenów zielonych, przygotowywanie i wzniesienie kompleksów odgazowania wysypisk nieczystości, montaż całej instalacji do pozyskiwania biogazu ze ścieków, oddzielnych pomp do jego odsysania oraz założenie generatorów prądu. Firma posiada doskonałej klasy sprzętem, m. in. zgrzewarkami do montażu gazociągów, i przeprowadzania prób szczelności instalacji.
Koszt zbudowania biogazowni jest uzależniony od wielu czynników, m.in. od miejsca, rodzaju składnika, który będzie w niej eksploatowany lub kwoty dofinansowania. Przeciętny wkład wynosi orientacyjnie 15 mln zł/MW, a inwestycja będzie opłacalna w przeciągu 3 lat. Jeśli mamy na uwadze mniejsze instalacje biogazowe, które posiadają moc 230 kW, wówczas koszt wynosi koło 21 mln zł w przeliczeniu na 1 MW. Koszt budowy zwraca się w blisko 5 lat. Należałoby nadmienić, że biogaz kwalifikuje się do jednego spośród wyjątkowo stabilnych surowców do pozyskiwania energii. Tok fermentacji materii organicznej jest procesem nieustannym, co znaczy, iż zachodzi przez pełen rok. pełen Instalacja biogazowa może więc nie tylko się zwrócić, lecz dodatkowo zapewniać znaczne zarobki. Jest to uzależnione od czasu pozostawania w biogazowni rozkładającej się materii, powierzchni pojemników bądź stopnia zużytkowania powstałego ciepła.
Przede wszystkim ten, do którego przedsiębiorca ma prawo (ma umowę kupna bądź wynajmu), posiada najmniej 2-3 ha oraz nie posiada układu podłużnego, wąskiego prostokąta. Przed opracowaniem struktury należy rzucić okiem, czy w przeciągu kilkunastu miesięcy nie uda się otrzymać ościennych pól (przydadzą się do modernizacji instalacji biogazowej). Kolejnymi krokami są: skontrolowanie szkicu zagospodarowania przestrzennego, usytuowania biogazowni względem pozostałych zabudowań, np. budynków, lokalizacji sieci energetycznej, uzbrojenia terenu i odległości od zasobu surowców.
Jeśli jesteś zainteresowany generowaniem i używaniem biogazu, kliknij w niniejszy link – Pochodnie do spalania biogazu